Przejdź do głównej zawartości

Posty

Kuratorki wesołości (NSK 2015)

Dziś dzień pokazu efektów warsztatów realizowanych w ramach projektu Wesołkowie. Stacja Szamocin zaprasza! Tymczasem pora przedstawić ostatnie kuratorki tej edycji. Natalia Gorzelańczyk - pani dyrektor tegorocznej edycji. Studentka wiedzy o teatrze na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu realizuje specjalizację Interdyscyplinarne Projekty Kuratorskie. Od 2008r współpracuje przy wielu projektach organizowanych przez Stowarzyszenie Edukacyjno-Teatralne Stacja Szamocin. W 2014 koordynatorka projektu  Lepiej tam nie idź. Zmiany  powstałego w ramach trzyletniego projektu  Wielkopolska:Rewolucje , organizowanego przez Departament Kultury Urzędu Marszałkowskiego w Poznaniu. Asystentka do spraw produkcji i promocji spektaklu  Upadły anioły  w reżyserii Iwony Pasińskiej. Zajmowała się PR i promocją podczas organizacji Międzynarodowej Interdyscyplinarnej Konferencji Naukowej  Nowy Cyrk i Sztuka w Przestrzeni Publicznej,  która odbywa...

Wesoły akord na zakończenie

Ostatni projekt tegorocznej edycji NSK, Wesołkowie , rozhula Stację Szamocin już jutro! W ramach projektu odbędą się trzydniowe warsztaty nowocyrkowe dla dzieci i młodzieży z Szamocina i okolic. Inspiracją do jego powstania byli Wesołkowie, czyli wędrowne grupy zabawiające publiczność pokazami z elementami cyrkowymi w średniowiecznej Europie. Czerpiąc z tej tradycji, przeobrażonej w formułę Nowego Cyrku, chcemy wprowadzić ją na „Stację Szamocin”, na której od kilkunastu lat działa lalkarka Luba Zarembińska. Do współpracy zaprosiłyśmy Jacka Timingeriu – młodego reżysera teatru lalek, przedmiotu, oraz Nowego Cyrku. Na pokaz finałowy kończący warsztaty zapraszamy 4 lipca 2015 roku o godzinie 17.00 na Stacji Szamocin (ul. Dworcowa 17A) w Szamocinie . Wydarzenie polecają kuratorki: Natalia Gorzelańczyk, Aleksandra Małecka, Marta Paczka. A teraz kilka słów o naszych artystach. Jacek Timingeriu – zw iązany z Ośrodkiem Praktyk Teatralnych „ Gardzienice ”. Brał u...

Jak Wam minęło MIJANIE?

Wczoraj zakończył się ostatni z poznańskich i przedostatni ze wszystkich projektów tegorocznej edycji Nowej Siły Kuratorskiej. MIJANIE – bo o wydarzeniach spod tego szyldu jest mowa – zaprosiło chętnych do odkrywania kultury w różnych jej wymiarach. Zdziwili się ci uczestnicy warsztatów prowadzonych przez Artura Pałygę, którzy myśleli, że raz na zawsze zapiszą się w historii literatury. Pozostawiliśmy przechodniów bezrefleksyjnie spacerujących po mieście z wyrazem zdumienia na twarzy po przejeździe Wehikułu (Bez)czasu Sambora Dudzińskiego. Wreszcie – oniemieli po spektaklu Janka Turkowskiego Margarete widzowie, którzy nie spodziewali się nigdy poczuć w teatrze jak w domu. Mamy nadzieję, że udało się naszym artystom – i po trosze nam – uświadomić szerszej publiczności, że doświadczanie, w tym także sztuki, nie jest braniem udziału w czymś raz na zawsze ustanowionym, a raczej polega właśnie na nieustannym wytracaniu, przemijaniu pewnej świadomości i zapełnianiu pustki po niej nową...